Pri 26

1.Durimi m’u sos
Drita e agimit u derdh mbi dritare
Unë,shtrirë,si snob,këtu,mbi krevat
Moj dritë e agimit,ç’më sjell kësaj radhe?
Se jam duke pritur,po mbeta shpresëthatë.

Mendime gjithfarësh vijnë,më turbullojnë
Humbas mendimesh dhe bëhem kaos
Shpresëthatët si unë shpresojnë e shpresojnë
Thinjur jam mendimesh:durimi m’u sos.
11 prill 2004
2.S’jam i trashë
“Duhet të jesh i trashë që pret të rrosh
me poezi”
Xhek London
S’jam i trashë që pres të rroj me poezi!
Poezitë më dhimben.Për to kam nderim.
E di që do vdes pa patur pasuri
Po mbetën në sirtar,ky është pengu im.

Vetëm dua që të dalin në dritë
Lexuesi,mandej,t’u vërë notën
Në to do të gjeni timin shpirt
Të shihni sa e kam dashur botën.
11 prill 2004
3.Ah,ky shi!
Ah,ky shi që bie pa pushuar
Një kohë tjetër më sjell ndërmënd
Ku,nëpër shi,të dy përqafuar
Nuk pyesnim për shiun,se kishim vënë pëndë.
12 prill 2004
4.Në s’të thashë
Në s’të thashë çfarl mbaj fshehur,
Kjo e fshehtë për ty nuk qe.
Se lexohej ç’mbaje fshehur
Qe e njohur për ty,de!

Në se gojën unë s’e hapa,
Kjo lexohej mu në sy.
Në pa folur unë të “kapa”
Mos ma quaj ti përdhuni.

Ja e fshehta doli qartas
Ja misteri u zbulua
Çfarë t’i them e ç’t'i vij anës
Çdo gjë ndodhi se të dua.
12 prill 2004
5.Ata sy aq të bukur
Ata sy aq të bukur që s’i pashë asgjëkund
Ku i vodhe,o moj flutur, se i pashë dhe dot nuk mund
S’mund të rri fare i qetë;iku-iku nga unë gjumi
Ata sy dhe qiell,dhe det:po s’i putha,më erdh fundi.
12 prill 2004
6.Unë
Unë një zog i “arratisur”,dua të kthehem në fole
Se më duket jam mbollisur,sikur kohën kam me nge!
Se më s’mban ujë pilafi,malli i madh më ka pushtuar
Ah,ç’po heq,ç’po heq,i ngrati:jam këtu i “robëruar”
12 prill 2004
7.Shpirti im
Shpirti im i dashuruar,ka vënë krahë,ka vënë fletë
Se nga malli i përvëluar,fluturon si shpezë e lehtë.
Niset larg e duke qarë,duke qarë e bërë oi
Dhe qëndron tek malli i parë:në të bukurën,Shqipëri.
12 prill 2008
8.Ka ca gjëra
Ka ca gjëra që s’i bën,kur je ballas me një tjetër
Edhe veten pak e nëmë,sado je ti “stekë e vjetër”
Qejf ke shumë,po nuk guxon:të bien pëndët lepurak
Dhe,sado që dashuron,rri si vuv a belbacak.

S’e ke pranë?Zë bëhesh trim:mend të merr ti gjak në vetull?!
Edhe mbushesh me guxim:ti tani gati thyen hekur?!
Ballë për ballë si pulë e lagur,as ehap ti gojën fare
E,ku je,mor trim i çartur,katandise për 5 pare.
12 prill 2004
9.Shikoj buzën
Shikoj buzën miturake që po çelë si një burbuqe
Ti më je si një zambake,unë një plak imbushur huqe.
tek hepçohet buza jote,tek hepohet miturisht
Sado plak dhe jo pa droje,e puth buzën dashurisht.
12 prill 2004
10.Sot
Sot më zu një mall i rëndë,më zu keqas dhe s’më lë
Ah,them unë,që nuk kam pëndë!MU si zog unë krahë të vë!
E të nisem fluturim,pa ndaluar asgjëkund
Vij tek ti,o shpirti im,Të qëndroj gjëkund nuk mund.

S’mund që mallin unë ta mbaj,po më bluan e po më mpak
Se nga malli,sa s’po qaj;si të jem paloçunak.
12 prill 2004

Pri 24

1.Somnabull
Jam i verbër siç është dashuria
I shurdhët nga veshët;memec,s’kam gojë!
As di gjë seç ndodh nga Shqipëria
Dhe s’kam kërkë që të më lajmëroj.

Jam si somanabull që eci nënpër gjumë
Apo si një robot që iu sos bateria
Me thoni tani a ka më keq nga unë?
Si të mos jem keq,kur më mungon Shqipëria?…
6 prill 2004
2.Ti
Ti për mua je si shpresë e dhimbshme
Apo si një hare misterioze,e mjegullte
Nuk di se çfarë pres nga kjo shpresë e dhimbshme
Por shpresoj e shpresoj që të zbardhë këtë”çast të errët”.
6 prill 2004
3.Stres
Goja m’u tha dhe koka m’u thinj
Mbështyma më iku;s’ka më!
Nga malli për vendin,u bëra finj
E fryj e shfryj pa zë.
7 prill 2004
4.Dëshirë
M’i shtroni çarçafët e bardhë si bora
Që bëjnë”tëng”,kur shtrihem,si kallkan
Nga malli u thinja,si grushti u mblodha
Dhe zemra zë hidhet ,shpërthen si vullkan.
7 prill 2004
5.Tjetër dëshirë
Shtëpinë ma lyeni me gëlqere
Dritaret m’i hapni kanatë më kanatë
Të mbushet shtëpia me erë pranvere
Se ja tek vij,unë,mërgimtari i ngratë.

Era e gëlqers të më ngopë mushkërinë
Dhe bashkë me të dhe era e pranverës
Jo.Jo.S’e mbaj dot dashurinë
Dhe shtrihem gjer e gjatë aty,pas derës.
7 prill 2004
6.Fjalët e mia
Fjalët e mia,të mbushura me dhimbje therëse
Fjalët e mia,të mbushura mall e dashuri
Fjalët emia të mbushura me dritë shprese
Por në thelb të tyre,kanë veç Shqipëri.
7 prill 2004
7.Pranvera
Pranvera gjelbëroshe,çapkëne,e praptë
Më gjuanme puhizë,më vretë me fllad
Më futet në mushkëri dhe keqas më”plagos”
Dhe dehem nga flladi,dhe bëhem sarhosh

I “pirë” siç jam,çfarë bëj,s’vë re
Gjelbërimin të tërë zë pi si me nge
Tani jam “pirë” e jam bërë karroqe
Pranverë,të dua!Je përmbi shoqe.
7 prill 2004
8.Kur them nënë
Kur them nënë,
Sikur i kam thënë të gjihta
Se aty është dhe malli,
dhe dhimbja.

Kur them nënë,
Vjen dita
Pas një nate të gjatë
Plot ëndrra të liga.

Kur them nënë,
Më ikën hidhërimi nga shpirti
dhe vjen buzëqeshja
Siç vjen pranvera,pas një dimri.
7 prill 2004
9.Monotoni
Dal jashtë…
Askush nuk më thotë:mirëmëngjes!
Nga mos më zënë djajtë,
Nga mos bëhem teknefes?!…
7 prill 2004
10:Duke medituar për gruan
Këta thelpinj hudhrash që po shtyp në havan
Me ditët e tua të jetës më ngjajnë?!
Kështu je “shtypur” si thepi hudhre
Tër ditën në këmbë,belthyer pas pune.

Me kovat me ujë,me duarët mbi govatë
Dhe krahët u “zgjatën”;nga këmbët sakat!
Një herë s’u ankove:as oh,as ah!
Si bleta punëtore:në darkë a sabah

Njësoj po punon,sado që po plakesh
Për ty imi varg si peng i madh mallesh.
7 prill 2004
11.Bosh
Bosh dhomat e mia atje,në fshat
Shtëpia,krejt zbrazët,lëngon si sakat!
Të vretë kjo boshës;ca më shumë të plagosë
Jo.Jo.Do ta mbuhs:S’e lë më bosh.

Do shkoj të rri dhe më nuk luaj
S’elë më bosh,s’e lë që të vuajë
Shtëpia do gjallërohet,do gjërojë jetë
Boshësinë e varros dhe e bëj lanet,
7 prill 2004
12.Snobizëm amerikan
Dhe vendosi snobi të shtronte një darkë
Të ftuarit i veshi si ushtarë roamkë?!
Vet u ul në krye,kot nuk qe Cezar
Për darkën harxhoi 2 milionë dollarë?!…
8 prill 2004
13.Përse?
Rrufenë që kishe në sy
Të gjithë mbi mua e shkarkove
Më dogje,më bëre hi
Përse?Përse më shkrumbove?!..
9 prill 2004
14.Kaq
Një dëshirë kaq
Kaq e kaq e kam
Sa të shoh dhe aq
Dhe të bëja bam.

Se gati po plas
Aq unë mall kam
Më prit,o ti gaz
Se plasa,aman.
9 prill 2004
15.Meditim
Me mend kam ardhur në kopshtin e vashërisë
Dëshirat i kam lëshuar azat,ua hoqa kapistallin
Dhe ndjej të më hidhet zemra prej dashurisë
Si dikur djalëërisë,aq shumë s’e mbaj dot mallin.
10 prill 2004
16.Sytë e tu
Sytë e turpshëm dhe të butë
Mos ia vodhe gjë pëllumbit?
Apo gjak më ra në trutë
Se s’i bëra ballë “zullumit!

Më kërceu gjaku në trutë
Sa pashë sy si të pëllumbit
Sado turpshëm dhe të butë,
Unë s’i vura fre sulmit.
11 prill 2004.

Pri 23

1.Trungu im
Trungu im po zë po”kalbet”,
Po shkon vërsa dalëngadalë
Ja një zogë vjen e shfaqet
Përmbi trungun tim ka ndalë.

Dhe aty,mbi trungun tim
Cicërin,siç do,me mall
Ah,moj zogë,pse cicërin?
Mos më bjerë më qafë,moj djall!

Po nuk shkulet që nga trungu
Cicërin,sikur më ndjellë?!
Epo unë,ende,s’jam murgu
Që veç rri ngrohem në diell?!

Se,për Zotin,ku qe fshehur
Mu tek trungu im,një bisk
Zogën zura,papandehur,
Qejfin,pak,ia ujdis…
25 prill 2001
2.Më duket vetja”alien”
Më duket vetja sikur jam “alien”
E humba imazhin e gjithësisë
Të gjitha shqisat me “thikë”m’i prenë
M’i prenë me presën e mërzisë.

Rri kotem e kotem,tërë ditën e ditës
Nata,më duket krejt si gogol
Merimanga e mërzitjes më zgjat pezhishkën
Dhe ngecë në të siç ngecë në gjol.

Plagë e kam shpirtin,helm e kam gojën
Gjësend nuk më kënaq,s’më hyn në sy
Kurbetin e mallkoj::-Mos i pafsha bojën!
Duket si sheqer,farmak më është ai.
29 prill 2001
4.Kënga ime
Kënga ime si këngë qyqeje
(tërë kohës me ku-ku?!)
Se si labe qaj me ligje
Ndyshe,si të bëj këtu?

Dal në breg të oqeanit
Dhe hedh sytë me dëshpërim
Lotët seç më shkasin mallit
I plagosur,shpirti im.

E,kështu,i mjerë,si qyq
Mërmërij unë nën zë
E padis veten në “gjyq”
Dënim vetes unë i vë.

Se kam fajin e largorit
Ika unë nga vendi im
Paguaj taksën e “fajtorit”
Me vullnet:në “izolim?!”

Dua kjo gjendje mos vazhdoj
Po nuk varet,krejt,nga unë
Tash dhe ju do t’ju tregoj
Se si është vërtetë”kjo punë”

Më mban Alba,mbesa ime,
Sa të rritet,jam këtu
Mbasandaj,kjo kënga ime
Mezalla,s’këndon “ku-ku”
30 prill 2001
5..Mua
Mua për lajka s’më vjen ndoresh,
E them bamp atë që kam
Po të them,moj luleborës,
I mahnitur nga ti jam.

Sa për shtatin si një pishë,
Aq për faqet kadife
Po qepallë e gjatë,me bisht,
Pse më shpon,moj,më thuaj:-Pse?

Syri yt:i mbushur qiell
Gusha jote-farfuri
Ti,e tëra,më këndellë
Më vebove,o moj,ti…
12 prill 2002
6.Litari i ankthit (1)
Aj,bacë Ali,çfarë thotë ai konop? (2)
Ende litarin në grykë e kemi-komb!
Litari në grykën tonë rri si ankth
Ah,drama shiptare!Zgjatë…sa zgjatë…
11 prill 2002
1.Vepër e Ali Podrimjes
2.konop-litar(në Kosovë)
7.Çfarë t’i them atij syri?
Çfarë t’i them atij syri?
Si peronë ngulet mbi mua
Ai sy mua më lëbyri
Asgjësend s’shikoj,pothua.

Tani eci kuturu
se më bëhet një si mjegull
Ç’është kështu,moj,ç’është kështu?
Syri yt më la të verbër
11 prill 2002
8.Si vjen kështu?
Si më vjen si për në plazh
Gati nudo mu në klub?
Edhe unë që tash jam plak
Pak”pusullën” zë e humb

E si mos humbë unë pusullën
Bërë trupi -çokollatë?!
Kësaj”shkrese”i vë “vulën”
Se dhe dita m’u kthye natë…
11 prill 2002
9…dhe tani
Dhe tani po e kthej fletën,zë kullot unë pak azat
Sado po kaloj 60-tën,paskam ende unë merak
Se kam nepsin e një djali,sado koka plot me thinja
Prapë tundohem mu si djalli,shoh një femër dhe them:”imja?!”…
10 prill 2002
10..Pas mjegullës
Disku i dielit grisi mejgullën
E shpërndau,e humbi
Dhe më nxorri qartas vjedullën
Vejdullën gushëpëllumbi.

Shfaqet si një mrekulli
sa u zhduk mjegulla
Fërkoj sytë se s’ka se si
Më habiti vjedulla.

Dhe i hidhem drejt në qafë
Ëmbël e pushtoj
M’u përgjigj flakë për flakë
Gati më përvëloi.
9 prill 2002
11.S’kam parë
S’kam parë një agim kaq të magjishëm
Kur gjethet e gjelbëra veç pikojnë
Dielli po shafqet mrekullishëm
Zogj gjithfarëlllojesh cicërojnë.

Unë e kam humbur ndjesinë e kohës
Dhe kotem e kotem,i këndeellur
vallë,si mund të jesh mosmirënjohës
Natyrës që kaq shumë më ka velur?!…
8 prill 2002
12.Ai trup i shëndoshë
Ai trup,moj,ishëndoshë,si lëndinë e papunuar
Nuk e di përse më josh,dua me”plug”për ta “lëruar”
Dua lëndinën ta “lëroj”,se kështu,moj,më ka dukë
Shiko mendjen ku e çoj?Tash unë turpin ha me bukë…
7 prill 2002
14.Mënjges mbi liqen
Një mjergull e bardhë ka rënë mbi liqen
sa duket sikur liqeni s’është më,gjëkund?
Kështu disku i diellit mjergullën e gjen
Dhe e shpërndan mjergullën,e vë përfund.

Tash rrezet e diellit bien mbi liqen
Të duket sikur dielli atje po lahet
Mori me shpendë notojnë mbi liqen
T’i shohësh si lozin,sa gazi i tyre s’mbahet.

Unë e ndjek këtë pamje gëzimplote
Siç ndoqa mjergullën që u shpërbë
Dhe them:-O natyrë je aq hirëplote,
sa gazi yt dhe mua më zë.
16 prill 2002
15.Jam plak
Unë vërtet tani jam plak.
Por sytë ende s’më kanë lënë
se të shoh ty dhe “fap”
Gati mbetem si i lënë.

Si t’mos mbetem si i lënë?
Ti më je si flladë pranvere
Unë matem për të “zënë”
Tash m’u bëre “puhizëere”
16 prill 2002
16.Tek shetis mbesën
Tek shetis unë time mbesë
Sytë,s’do mend,nga pak kullos
Është mënjges dhe kam “oreks”
THem mos deti u bë kos?!

Se kalojnë aty bri meje
Tek e tek ca delifemra
Më valon gjaku ndër deje:
Domosdo,do t’u vë “emra?!”
16 prill 2002

Pri 23

1.Me Robert Bërnsin”ngjaj” pak
Pse çuditi?Me Robert Bërnsin “ngjaj”pak
Malësor nga Skocia qe ai,unë nga Skrapari jam me gjak.
Robert Bërnsi,vërtet shkroi vargje,po a nuk qe fshatar?
Po unë a nuk shkruaj vargje dhe a nuk jam dhe unë fshatar?

E kini vënë re?Diku ai e quan veten Robin
E dini përse?”Që të rimojë me emrin tim?!!!”
Në vargjet e tij janë të ëmbël,të gjithë:për flautë e fagotë
Aha,për mua kjo është ëndërr(ja,këtu,s’i ngjaj dot!)

Do të thoni ju::-Shih,pa shih,ç’bën Përparimi!
Dashka të na hiqet,tani,si Robini?!.
Na e heqka veten si poet të rrallë,
Epo vëlla nuk e kam…dhe as kushëri të parë.
20 prill 2001
2.Koha e drynave
Poetit Maku Pone
Ç’të them,ç’të them,o miku im?
Lëre e mos e nga…
Shtëpinë time mbylla me dryn
Në kurbet u nisa…ja.

Dhe gjësend brenda s’ka atje
Miu atje thyen kokën
Po unë me mend nuk di sepse
Atje e paskam kokën.

Jam det,i tëri-pikëllimë
(Kështu jam në kurbet!)
Ah,kohë e “dyerëve me dryn”
Mallkuar,kush qe sebep…
21 prill 2001
3.Mos u bjerë qenëve
Piktorit,Jani Dumi
Jani Dumi qe “boajxhi”,po kish shpirt poeti
Këndonte boja në duart etij,piktor qe nga talenti!
I varfër ishte Jani Dumi,i pasur qe nga shpirti
Ai kish një shpirt pëllumbi,me zemër qe si Krishti

Më zuri nata me Jani Dumin(një natë sterrë,pa hënë!)
Diku me tahmin,kërkoj unë gurin(se na sulmuan ca qenë!)
Çfarë bën?-m’u sul Jani mua.Ç’bën?Mos u bjerë qenëve!
U re qenëve,prishe me mua.Nata është e qenëve!

Na hanë,- kërkoj të mbrohesha unë.-Esheh,e sheh si lehin?
-Mirë bëjnë,- the,o Jani Dum,Qentë për natën i kemi.
Bëmë si bëmë,i shmangëm qentë;me gur unë s’i qëllova
Po kjo ngjarje s’më del nga mendtë.Për Janin ndaj unë shkrova.
21 prill 2001
4..”Lektorja”
Më tha:-Ajo të do,po ti nuk e ke vënë re?!
-Hjade të shkojmë tek stoli ku njeri s’na sheh!

Shkuam edhe tek stoli(u ulëm të dy bashkë)
-Ke puthur ndonjeherë?Më trego,më qafshë!

-Hape pak gojen,se nuk është dhe aq”kollaj”
(MBi buzët e mia,puthje e nxehtë e saj)

-Nëma pak dorën(ma vuri përmbi gji?!)
Tash,hë,-më tha,- fërkoma tani!

-Epo,kjo s’durohet:poqenke fare”bosh”
Po,hë,mor”lumëmadh,pa sulu pak më poshtë!

Dhe,si”mbaruam punë”,më tha:-A e pe?
“AJo ty të do,po ti s’e ke vënë re…”
22 prill 2001
5.Më mori malli për Zoin
Poetit Zoi Dashi
Më mori malli për Zoi Dashin
(Zoin,pa tjetër,t’ma gjeni!)
Atë,të hollin si lapsi
Që në Athinë bën “Jetë qeni” (1)

Gjemani Zoin atje,në Athinë.
A ndoshta ka shkuar gjer në Kretë?
I thoni:-Të pret miku yt,Përparim,
Këtu,në U:S:A;,në kurbet.

Në se me kallo ti ke duarët
Me kallo kam shpirtin tim
Ta dish,sa s’më merr të qarët
Ç’po vuaj, ç’po vuaj,o miku im!

Prandaj,hajde,o mik këtu
Që hallet bashkë t’i qajmë
Po vuaj dhe unë njësoj si ju
Zemra sa s’bën bam…
1.Jetë qeni-libër me poezi nga Zoi Dashi
22 prill 2001
6.Dua të jem cigan
S’di pse m’u tek që të jem cigan
Apo pse ciganët”fis”bredhjen kanë?
Dua që të gjezdis botën me pashë
Ditënetet si ata t’i kaloj jashtë.

Dielli të më nxijë,të më bëjë zezak
Shiu e të ftohtët të me therin në palcë
Erën ta pres me gjoks si Makar Çudra (1)
Çadrën e fundit,ta ngre në Mbrostar-Ura (2)

Aty dua të prehem,tek ura,mbi lumë
S’Ka gjë në jam korb apo qeshë pëllumb
Cigan dua të bëhem dhe hiç s’jam pishman
Se shpirtin kam helm…e kam shafran.
22 prill 2002
1.Makar Çudra-personazh i Gorkit
2.Mbrostar-Ura-fshati im në Fier
7.Më mori malli për një kaba myzeqare
Më mori malli për një kaba myzeqare
Të dëgjoj një orkestër nga ato:me saze!
Të luajë me gërnetë Haxhiu nga Mbrostari
Violinë ta qajë Telua nga Zhupani.

LLahutën ta mbushë siç di Nexhipi
Defin le ta”grisë” si dikur,Xheviti!
Mandej,për vete,të marrin një”xhërr”
Do jepja për”xhërrin” shpirtin të tërë.
23 prill 2001
8.”Orfeu” i vogël
Kryeministri,Mehmet Shehu,kish dalë për gjah
Dëgjon një fyell…dhe gjahun pak e la!
-Ma gjeni fyelltarin!-urdheroi të tijën shpurë
Në pyjet e Lushnjes,ka ndodhur…që kur.

Me mend shkoi në fshat(udhëtoi në Corrush) 1
Kur fyellit i binte,si ai?Rrallkush…
U hap “lukunia” dhe fyelltarin e gjeti
Qe një nxënës shkolle,me dhi qe,i shkreti!

-Pa bjeri pak fyellit,-i tha vogëlushit
Me mendje u “mpak”,udhëtoi drejt Corrushit.
I ra vogëlushi si Pan e Orfe?!
-Bravo të qoftë!Po sa shkollë ti ke?

-Unë sivjet mbaroi klasën e tetë
-A do ta vazhdosh shkollën?-”mysafiri” e pyet..
-Dua,aman,po në shkollë s’më çon dot.
Babanë e kam kulak!!!-E merr vesh,o shok?!

Pa qeshi kryeministri me këtë çiltërsi
-Qenka kulak?!Po ç’ka bërë ai?
-Nuk do kooperativën,atje s’kemi hyrë.
-Mirë,na kënaqe.Tani ditën e mirë!

Por jo me kaq,s’mbaron kjo histori
Se “djalli”,kur thonë,s’është gjithmonë i zi?!!!
Kur erdh shtatori,ky shkoi në lice
Tani është artist dhe falutit i bie.
23 prill 2001
1.Corrush-vendlindja e M.Shehut nëMallakastër.
9.”Nuslala”
Këmbët vrava në ugare
Pas ndoqa një”nuslale”
Nëpër plisa,nëpër gorga
Këmbët seç m’u bënë copa.

Ke parë ti:ishte flatun!
Ç’U djersita,i ziu unë.
Ç’u djersita,ç’u djersita
Nëpër plisa e arrita.

E arrita,e marrë hopa
Dhe e shtriva mu tek gropa
Mu tek gropa,në ugare
Ç’më kënaqe,moj nuslale.
24 prill 2008
10.A jam i lumtur?
Ti më thuaj:-A jam i lumtur që kapërceva këtë prag,
Që ika nga Shqipëria,mijëra kilometra larg?
Po jam i “lumtur”,sa ç’është një mi
Që e kanë zënë me çarg…
24 prill 2001

Pri 22

 

Pri 21

11.Agavita
Agavita-bimë e rrallë,që çan shkëmbin dhe jeton
Pikëla vese e mbajnë gjallë(nata vesë asaj i çon)
Dhe aty mbi shkëmb të thatë,ndehet-dergjet nën diell
Do ta presësh çerek shekulli,mandej lule zë e çelë.

Mu si lule e agavitës(sikur unë kam mbirë në shkëmb)
Por s’jetoj me pikëla vese,po me shpresën që s’e tremb
Se e di,një ditë do të ndodhë:do çelë lule”agavita”
Ndaj kur erdhë demokracia,unë “vrapova” dhe e prita.
28 prill 2001
12.E ndeve fustanin mbi tel
Ti ndeve fustanin mbi tel.
Unë mbi tel”ndeva” sytë
Seç kam një tis rebel
Humbas kur shoh”mrekullitë”"

Fustanin nderë mbi tel
E fryjti era ,e bëri si ballonë
Por sytë e mi shkuan “bedel”
Ikën dhe s’i gjej më,për zonë.

Ti del dhe merr fustanin
Në duar:ke sytë e mi
Epo kot nuk bëj jaranin
I fala për dashuri.
28 prill 2001
13.E dashur…
Sime shoqeje,Sikës!
Dy trungjet tanë.tash.kanë një rrënjë
Degët e “pemëve tona”,të mpleksura,të lidhura
Lulet dhe frutet:zënë nga një rrënjë
Dhe janë tonat:s’ka aty më jotja apo imja.

Humbëm dhe u”shkrimë” dhe u bëmë një
Dy që marrim frymë,po jetojmë si një!
Bashkë përballuam erëra dhe stuhi
Rrënjë qemë një,trungje qemë dy.

Ti vdes për mua,unë vdes për ty
Do vdesim,njëherësh:rrënjë jemi nji…
29 prill 2001
14.Ikja e prillit
Ti po ikën, gjelbërosh,për të ardhur përsëri
Po s’e di, o bukurosh,se sa mall kemi për ty!
Mbushe botën gjelbërim edhe fushat plot me bar
Nëpër pyje cicërima.në mal shkrin borë e bardhë.

Do na marrë malli për ty dhe për ajërin e shëndetshëm.
Se ti je muaj i bukur(ah,të ishe i përjetshëm!)
Sot po shkon si një fatos që e kreve mirë detyrën
Për t’u kthyer përsëri dhe për të zbukuruar natyrën.
30 prill 2008
15.Testament
Pleqëria po më vjen(m’i hedh çapat tinëzisht!)
Që mos vijë,nuk i them(një kërkesë kam veçanërisht)
Le të vijë,mirëse të vijë(të qëndrojë sa ka caktuar?!)
Ai lart që poshtë shikon(veç të jem me këmbë me duar!)

Pa të kem mendjen në kokë dhe të shoh edhe nga sytë
Ndryshe,drejt e mu në gropë(nuk duroj qoft dhe një ditë)
Ja ,e bëra testamentin:testamentin tim të jetës
Zoti le të mbajë shënim:porosi t’i japë vdekjes.
16 prill 2001
16.”Hakmarrëse” e pacakë
Unë të thashë:-Të puth içikë?
M’u përgjejge:-S’do ndodhë kurrë!
Mirëpo një t’u bërë”nevrik”
Dhe të putha,se jam “burrë!”

Të mbërtheva të dy duarët
Si të futja në morsetë!
E t’i putha buzët,duarët
S’kundërshtoje,moj lanetkë!

Pastaj qe ti që nise”sulmin”
Më the:-Pak,sa të marrë”hak”
Ma kalove mua,gjaurit.
Qe “hakmarrëse” e pacakë.
18 prill 2001