1.Lotët
Lotët e mallit i fshi me shami
Po lotët e shpirtit me se do t’i fshi?!
Brënda,si urnë,vlon malli për Atdhenë
U dogja,u poqa sa po zë olelenë
16 maj 2004
2.Tek thith aromën e luleve
tek thith aromën e luleve,
Një mjegull kujtimesh më davaritet
Dh e tutje,nga Atdheu,sulem
Me erën e luleve atje,të nginjem.
Shoh bisqet e barit që çajnë koracën e dheut
Si ca të vdekur që duan të ngjallen
Oh,kush ikën si unë prej Atdheut
E kupton se sa i shtrenjtë është…dhe s’e mban dot mallin.
16 maj 2004
3.Mëndja ime
Mëndja ime si zok ikën,edhe mori arratinë
Kot ,or kot,i vini pritën,se e çan me dashurinë
Sepse malli e ka marrë,i rreh krahët me vërtik
Do të sos patjetër gjallë;o Atdhe,dil e më prit.
16 maj 2004
4.Në sytë e mi
Në sytë e mi gjen gjen gjithë pikëllimin që ka bota
S’ka në këtë mes,aspak ekzagjerim.
Nga pikëllimi,shikoni si po më thinjet koka
Por ca më tepër,po thinjet shpirti im.
Çfarë më ka gjetur që jam kaq i pikëlluar?
Mos humba vallë të madhe pasuri?
Jo.Jo.Pasuri gjëkundi s’kam; apo trashëguar
Po jam i mërguar nga ti,moj SHqipëri.
16 maj 2004
5.Në sytë e tu
Në sytë e tu gjithë gëzimi që mbartë maji
Në ata sy edhe blerimi i pranverës
S’do mënd,që unë e humb pastaj
Se “dehem” e “pihem”si prej verës.
Gëzimin dua ta marrë dhe blerimin zë e “ha”
Se më kap një neps që keqas më ngetë
Ah,ata sy!Vallë,gjëkund tjetër a ka
Që majin dhe pranverën e kanë pronë të vetë?!
16 maj 2004
6.Lulkuqja
Dalldisur lulkuqja në grurëra
Dalldisur si vajzë çapkëne
Rrëmben ajo mbi grurëra
Ç’më sjell ajo në mëndje
Më sjell një kohë të shkuar
Ttutje,më parë,sa vite!
Lulkuqe i pata dhuruar
Mikes që në grurëra më priste
E shoh tani si ka dalldisur
Aty mbi grurin e gjelbër
Dhe keq më ka dogëndisur
Kujtimi i vyer,i vjetër.
16 maj 2004
7.Si pëllumbi
Si pëllumbi kur stuhia,ja,papritur,gjëkund zë
Më ka zënë mua mërzia;më ka zënë dhe nuk më lë.
Rreh pëllumbi të shpëtojë,por stuhia zë e shfryn
Unë mërzinë dua ta dëboj,por ka marrë ajo”tapinë?!”
Zë e hahem unë me të dhe marrë shkopin ta përzë
Por s’më lë,nuk më lë dhe vazdoj hahem me të
Zë po hahem,po gjer kur?Sa do zgjasë ky sherri i keq?
Sa të shkoj në Mbrortar-Urë veç atje qejfin ia ndreq (1)
Se mërzinë e kap prej zverku,e vërvis si gur në lumë
Se më lualti tepeleku veç nga hallet mbushur xhumbë
Sa të mbrrij unë atje,mu atje në fshatin tim
Do t’më shihni ju,de!S’kam mërzi po veç gëzim.
1.Mbrostar-Ura-fshati ku banoj,në Fier.
16 maj 2004
8.Si zambake
Si zambake ujë mbi ujërat e liqenit
Ti shkëlqen dhe këshon nur
Më mbetën sytë,mua,të mjerit
Se,sa të shoh,bie i sëmurë.
16 maj 2004
9.Një zonje
Ti hiqesh e mbahesh e madhe
Sikur ke përtypur okllahinë
Lëri,moj,të shkretat naze
Se ato ta prishin bukurinë.
Hiqesh sikur ke zënë qiellin
Kokën aq lart e mban
Matesh me hijen e mëngjesit
Bukurisë sikur i hedh katran.
16 maj 2004
10..Një të njohuri
Ti sikur ke në gjuhë një thumb
Këtë thumb e ngul dhe ndjen kënaqësi
S’ e di që kështu vet je që humb
Kënaqesh se vetëm të liga bën ti
Thumbon si grerëz apo bletë
Se ndryshe vetja të duket si bosh
Por një gjë nuk di ti,o i shkretë.
Se mbas thumbit grera ngordh.
16 maj 2004
11.Në ndodhtë
Në ndodhtë që vargjet që shkrova,s’i botova
Në ndodhtë që ato do të humbasin kot,
Ta dini,po paçë vdekur,nga varri u “vodha”
Dhe si luvgat do tramaks një botë.
S’ka gjë tjetër që më shqetëson më tepër
I botoj a s’i botoj sa të jem gjallë?
Në ndodhtë se mbetën veç në letër
As që do më tretë i imi varr.
17 maj 2004
12.Jetën s’e shkova në gjumë
S’e shkova jetën në gjumë
Si ujë i ndënjur s’kam qenë.
Si zot kam qenë në timen punë
Tani që s’e kam,më dhëmb.
Më dhëmb që jam i papunë
Dhe ndjej në shpirt një zbraztësirë
Jetën po e shkove në gjumë
Zëre se s’ke jetuar,më mirë.
17 maj 2004
13.”Ahu” i njeriut
“Ahu” i njeriut që heq me shpirt
Djeg më shumë seç djeg zjarri
Ta dinë shtetarët;ta dinë të gjithë:
Do ta paguajnë këtë së gjalli.
Mos e kujtojnë veten si të fuqishëm
Dhe një gjëmb atyre s’u hynë në këmbë
“Ahu” i njerëzve është si zjarr i nënhirshëm
Të djegë,të djegë porsi gjëmë.
17 maj 2004
14.Tabiati
Në kohën e diktaturës e morën një doktor
Në hetuesi e vunë nën terror
E grinë atë;varda me dajak
U ankua,i ziu,tek një mik avokat
Doktor,-i thotë miku,-a duron dot një muaj?
-Do bëj si do bëj,sado që shumë po vuaj!
-Durove për një muaj,të bëhet tabiat?!
Ja,kështu,i tha doktorit,ky miku avokat.
17 maj 2004
15.Pas këngëve
Pas këngëve dalldisem dhe mbushem me gaz
Sado që këngët nuk di,unë ,t’i “ngas”
Se zërin e kam të vëshë duarët në kokë
A ndjen kënaqësi kur këndon një korb?!
Pra,s’di të këndoj,po këngët shumë i dua
Nuk di të bëj dallim:të gjitha i dua.
I dua këngëtarët dhe bëhem pak zilar
Dalldisur nga këngët,sado i moshuar.
16 maj 2004