Perparim Hysi

11.Agavita
Agavita-bimë e rrallë,që çan shkëmbin dhe jeton
Pikëla vese e mbajnë gjallë(nata vesë asaj i çon)
Dhe aty mbi shkëmb të thatë,ndehet-dergjet nën diell
Do ta presësh çerek shekulli,mandej lule zë e çelë.

Mu si lule e agavitës(sikur unë kam mbirë në shkëmb)
Por s’jetoj me pikëla vese,po me shpresën që s’e tremb
Se e di,një ditë do të ndodhë:do çelë lule”agavita”
Ndaj kur erdhë demokracia,unë “vrapova” dhe e prita.
28 prill 2001
12.E ndeve fustanin mbi tel
Ti ndeve fustanin mbi tel.
Unë mbi tel”ndeva” sytë
Seç kam një tis rebel
Humbas kur shoh”mrekullitë”"

Fustanin nderë mbi tel
E fryjti era ,e bëri si ballonë
Por sytë e mi shkuan “bedel”
Ikën dhe s’i gjej më,për zonë.

Ti del dhe merr fustanin
Në duar:ke sytë e mi
Epo kot nuk bëj jaranin
I fala për dashuri.
28 prill 2001
13.E dashur…
Sime shoqeje,Sikës!
Dy trungjet tanë.tash.kanë një rrënjë
Degët e “pemëve tona”,të mpleksura,të lidhura
Lulet dhe frutet:zënë nga një rrënjë
Dhe janë tonat:s’ka aty më jotja apo imja.

Humbëm dhe u”shkrimë” dhe u bëmë një
Dy që marrim frymë,po jetojmë si një!
Bashkë përballuam erëra dhe stuhi
Rrënjë qemë një,trungje qemë dy.

Ti vdes për mua,unë vdes për ty
Do vdesim,njëherësh:rrënjë jemi nji…
29 prill 2001
14.Ikja e prillit
Ti po ikën, gjelbërosh,për të ardhur përsëri
Po s’e di, o bukurosh,se sa mall kemi për ty!
Mbushe botën gjelbërim edhe fushat plot me bar
Nëpër pyje cicërima.në mal shkrin borë e bardhë.

Do na marrë malli për ty dhe për ajërin e shëndetshëm.
Se ti je muaj i bukur(ah,të ishe i përjetshëm!)
Sot po shkon si një fatos që e kreve mirë detyrën
Për t’u kthyer përsëri dhe për të zbukuruar natyrën.
30 prill 2008
15.Testament
Pleqëria po më vjen(m’i hedh çapat tinëzisht!)
Që mos vijë,nuk i them(një kërkesë kam veçanërisht)
Le të vijë,mirëse të vijë(të qëndrojë sa ka caktuar?!)
Ai lart që poshtë shikon(veç të jem me këmbë me duar!)

Pa të kem mendjen në kokë dhe të shoh edhe nga sytë
Ndryshe,drejt e mu në gropë(nuk duroj qoft dhe një ditë)
Ja ,e bëra testamentin:testamentin tim të jetës
Zoti le të mbajë shënim:porosi t’i japë vdekjes.
16 prill 2001
16.”Hakmarrëse” e pacakë
Unë të thashë:-Të puth içikë?
M’u përgjejge:-S’do ndodhë kurrë!
Mirëpo një t’u bërë”nevrik”
Dhe të putha,se jam “burrë!”

Të mbërtheva të dy duarët
Si të futja në morsetë!
E t’i putha buzët,duarët
S’kundërshtoje,moj lanetkë!

Pastaj qe ti që nise”sulmin”
Më the:-Pak,sa të marrë”hak”
Ma kalove mua,gjaurit.
Qe “hakmarrëse” e pacakë.
18 prill 2001