Perparim Hysi

Së pari,kërkoj ndjesë që,nga një pakujdesi e vogël,zhduka ç’kisha shkruar për vete.
S’kam si e filloj këtë “blog” të ri pa falënderuar z.Blendi Salaj si realizues të këtij blogu dhe,pa tjetër,edhe z.Penar Musaraj që më bëri ftesën.
* * *
Mbi 40-vjet kam punuar mësues dhe gjithmonë kam dhënë gjuhë dhe letërsi shqipe.Pothuaj gjithë vjetët kam punuar në fshat dhe kjo ndodhte për arsye biografie.Gjtihë kohën kam qenë kryetar i zonës për lëndët e sipërme:kam marrë pjesë ne seminare kombëtare,i dërguar nga rethi,dhe kam drejtuar kurse kualifikimi për mësuesët jo vetën në zonë,por edhe në rreth.Këto i them,se jam pak përjashtim:sado që kam drejtuar kurse apo kam marrë në provim kolegë të mi,jam,ndoshta rast i jashtëzakonshëm:nuk jam dekoruar asnjëherë se,megjithëse propozohesha,pothuaj,një herë në 5-vjet,kurrë nuk u pa e “arsyeshme”,për “arsye shtetërore?”.Ndaj kam të drejtë të shkruaj atë poezi”Koha”ku them:
Koha
Koha ka veshur pantofla
Dhe reshperon pa u ndjerë
Po mua pse më bloi në mokrra?
Ç’është ky mister?.
Kam qenë drejtor shkolle,formator për mësuesët e qytetit(sado që punoja në fshat!),inspektor në Drejtorinë Arsimore të Fierit për 4-vjet.I nspektor kam qenë në vittet 1996-2000.
Në vitet e demokracisë(unë e prita krahëhapur)kam kandinduar për deputet si përfaqësues i PD në zgjedhjet e para pluraliste dhe nuk fitova.
Kam qenë kryetar i Komitetit Ekzukutiv Pluralist për zonën Qendër në Fier dhe kam dhënë dorëheqje pas 4-muajësh dhe ja tek deklaroj:
“Pushteti ma shpallë.Më tremb më shumë edhe se lufta.Është kalë që më hipën dhe shtylla ime kurrizore nuk e duron një suport të tillë”.Mund të haja me “lugë floriri” se ndava mbi 120 troje në Fier dhe bëra mbi 300 pashaportizime.Dhe mbeta pa kacidhe,Kam shkruar dhe botuar në Shqipëri 4 libra me poezi lirike dhe,kur po bëhesha gati të nxirrja të pestin,erdha në Amerikë.Ky,libri i pestë,pret i ndrymë në sirtar ashtu siç presin qindra poezi dhe disa tregime që ,për”arsye objektive” tani nuk i botoj dot.NË s’arritsha t’i botoj,se plak jam tani,do ngjallem luvgat,se ky është pengu im.Sa për shkrimet e mia,mos kujtoni se jam narcisist.Për të formuar edhe një përshtypje më të plotë për mua,lexoni këtë poezi:
Po thanë për mua
Po thanë për mua
Si mësues?Ç’ka!Mesatar…
E çfarë ka këtu për t’u zëmëruar?

Po thanë
Si krijues?Shkruan shumë
Dhe për lumë?!…
E pse do hidhërohem unë?!

Por po thanë
Se zhgënjeva dikë si njeri
Atëherë kush t’më dojë
Të më qajë me oi…
Besoj se deri-diku ju iformova.Hyni tek blogu im se,siç mendoj unë,s’kini për t’u lodhur;përkundrazi,do relaksoheni.Sikur,kur të hyni,të lini qoft edhe një shënim,kjo do të më gëzojë ashtu siç më gëzon kur më viziton një mik apo mike.
Jam në pritje.
Përparim Hysi,28 prill 2008

Rrëfenja nr.1:
“Takimet” e mia me Lame Kodrën?
Shumëkush e di që Lame Kodra është pseudonim i një politikani me mendime perëndimore,të një poeti lirik nga më të ëmblit dhe,veç kësaj,edhe të një përkthyesi brilant,në se nuk do ta pengonin;është pseudonimi i Sejfulla Maleshovës aliaz Lamja i vogël si pas Konicës që regjimi diktatorial i Enver Hoxhës e pruri syrgjyn në Fier se”kish tradhëtuar m-l,se ksih pikëpamje reaksionare(lexo perëndimore)në politikë dhe në letërsi ku shquhej si poet lirik;më shkoqur,Sejfullai,veç tjerash kishte dhe një”gjynah” të vogël:kish qenë i fejuar i Sanos,motrës së Enverit.
Pra,e dëbuan nga Tirana si armik dhe me këtë damkë e sollën në Fier.Punonte makazinier në depon e duahnit.Gjithmonë bënte të njëjtën rrugë nga depua në shtëpi(kish një dhomë mjerane)dhe anasjelltas.Ecte vetëm me çapa të rënda(sikur donte të thoshte se”ende ishte po ai!),i veshur,pothuaj,me qillota apo pantollona ku pak të thyera afër nogzës së këmbëve,shikoje ca çorape të gjata,që më kujtonin ato kallçinat alla Robespier.Kokën e mbante tullë,të rruar me brisk dhe mbi kokë gjithmonë një shapkë nga ato me strehë.Tri të katërtat e vitit,me përjashtim të verës së nxehtë,do ta shihje me një kapardinë të bardhë treçerekshe e cila,gjatë kohës,pothuaj e humbi ngjyrën.Me asnjë nuk përshëndetej,jo se ishte mendjemadh,po e dinte që mund t’u ngjiste “gripin”.Kur mbante këtë qëndrim,atëherë si mundet që unë ta kem takuar.As mos t’ju shkoj mëndja për një gjë të tillë dhe mos më merrni për aq trim.Sado që takimet e mia me të janë pakësa”imagjinare”,unë,megjithatë,them se e kam takuar atë.Ju lutem më ndiqni:
Unë e njihja përmjet librit me poezi se kur qeshë në vitet ‘50-të në shkollë të mesme,librin etij me poezi e kalonim dorë për dorë.So sot më kujtohen vargje,si:”Këmbëkryq përmbi selishte/po nis këngën pleqërishte/apo “këbëzbathur bythëçjerrë/punoj veten për të tjerë”Pra,e njihja dhe doja ta takoja.Po vallë,ma mbante?Polifemi s’kishte vetëm një sy të madh,po disa sy.Dhe jo vetem kaq:unë isha pak me”qere”,kështu që s’më kish dukë një”luks” kaq i rëndë.Se siç thotë edhe kënga:”Qejfi ta do/po bytha s’ta mban…/
Ai po vinte nga puna dhe tek kalonte midis mapos dhe gastronomit(të njëjtën rrugë bënte çdo herë,pa e ndryshuar kursin asnjëherë!),kurse unë me një shok po pinim kafe tek kafja e Likës(janë të njohura për fierakët këto emërtime!) dhe pa një fëmijë që po lëpinte akulloren:-Sa e bleve atë akulloren,të keqen xhaxhi?-10 lekë.-Kështu e dhje.. dhjetë lekë e bën “këta” kudo,-tha sikur foli me veten.
* * *
Komshiu im,bosnjaku 60-vjeçar,Rrahman Maka,më vjen një ditë duke qeshur dhe më thotë:-Pasha zotin,mor Pap, kam ra në një profesor aq të zotin,sa sikur e ka dërgue Pejgameri.-Ku?-shfaqa unë kurreshtjen.Dhe ai
-Dëgjo axhën tat,tash.Kam shkue me kierre me dorëzue duhanin.E kam vënë atje në kandar dhe më thotë ai i makazies:-Kosov,hajde vnue firmën!I kam zgjat gjishtin.Pse me gjisht?-më ka pvet.-Çebesa,s’po dij,- i ikam than.-Pa hajde këtu,-më thotë.ma ka nxjerrë nji kart të bardhë dhe më thotë:Pa bëje nji vijë të shkurt.E kam ba.Tash baja njimbi ta ,si kryq.E kam ba.Tani mëshoi mbi ta:edhe nji,edhe nji.Ja,kjo asht firma,-më ka thanë.Dhe digjo,kosov,e mbaje mend:firma sa më e keqe,aq ma e mirë asht.M’ka shpëtue,valla,se po koritsha kudo.Tash e hodha mbi sy.Unë:-Po kush qe ky profesor që ta mësojë firmën?-Sejfulla Maleshova!Thonë qi e kanë shpall anmik,po burrë ma të mirë s’ke ku e gjen,-më tha me mirëbesim.
* * *
U sëmurë Sejfullai dhe u shtrua në spitalin e Fierit ku qëndroi një javë.Asnjeri nuk i shkoi për vizitë.As edhe kolegu i depos.Kur doli,i thotë kolegut(këto m’i tregoi kolegu që e kisha shok),:-More Bardhi si nuk më erdhe për të parë në spital?Unë,-më tha ai,-ula kokën nga turpi.Sa u mata t’i thosha që nuk ma mbante,ai plotësoi:-Po në spital qe shtruar një njeri,nuk qe Sejfullai.Kur më tha kështu,-më thoshte shoku,-m’u duk sikur më qëlloi me shuplakë..
* * *
Sejfullai shkonte çdo mbrëmje në kinema.le ta kishte parë filimin.Atje do ta gjeje çdo natë.Kur,për fatin të mirë,një natë e pata ngjitur me karriken time.Rastësi që më bëri me fletë.Kur po shfaqesh dokumentari,i them me ngadalë:-Profesor,jam i dashuruar me poezitë e tua dhe së fundi kam lexuar një poezi pa autor,mos është gjë juaja?(ishte në modë që poezitë e të”padëshirueshmëve”si Lame Kodra e Co…botoheshin pa emrat e autorëve;po kështu dhe përkthimet!).Ai:-Pa ma thuaj?-I recitova një strofë.-Aha,-më tha,-nuk është e imja.Është e Petro Markos.Ku shkruaj dot unë aq bukur si Petrua?!Sa modest dhe sa madhështor m’u duk me ato fjalë.Dhe sa vlerësim kishte për kolegët emirë siç qenë Petro Marko,Skënder Luarasi,Nonda Bulka,Nexhat Hakiu apo edhe ndonjë tjetër.
Ja,këto qenë “takimet” e mia me Sejfullanë,që,megjithëse s’janë të drejtpërdrejta,diçka thonë për këtë personalitet që është lënë në hije dhe i harruar.Kur them kështu,s’kam mos vë në dukje edhe një fakt::as demokarcia nuk bëri gjë për këtë personalitet të madh shqiptar.Them kështu se vetëm,poeti Nuredin Boriçi nga Fieri që bëri 7-vjet burg për agjitacion e propangandë,u bë nismëtar për të ngritur një qivur për të.Më shumë Nuredini hëngri “dhjamin” etij dhe e realizoi këtë nismë,po unë shtoj:ku është shteti demokratik?PO Ministria eKulturës?Po Lidhja e Shkrimtarëve që e ka patur të parin kryetar?Asgjëkundi.Aq keq,sa të duket,se vetëm qerrja ka ndryshuar,kuajët janë po ata.
27 prill 2008

1.Zë mendohem këtu,larg
Zë mendohem këtu,larg;zë mendohem si me nge
Sepse shpirtin e kam plagë,se në shpirt unë kam shëndre!
Dhe më mbysin mua kujtimet:ca të vjetëra,ca të ra!
Zemra pasi nga rënkimet:sa po vuaj,i shkreti,sa?!

Ç’është kështu,them me vete?Nga më erdhi ky mallkim?
Edhe gjej njëmijë sebepe,për të gjetur ngushëllim
Por së fundi,zë ekthiellem,nga i dehur,bëhem esull!
Pyetjes,tani,i gjej gjegjen:në Shqipëri të shkoj që nesër.
12 prill 2004
2.U rrit gjitonia
U rrit,gjitonia,u rrit
Si lule që hedh shtat çdo ditë
Dhe gjoksi miturak po i rritet
E sheh… dhe më s’më avitet.

Kjo gjë s’më pëlqen aspak
Se lulet i dua,sado plak!
Gjitonia që u rrit,s’ma varë
Dhe kjo më bën për të qarë.
12 prill 2004
3.Kur të shoh
Kur të shoh aq të ujdisur
Sikur nisesh për sfilatë
Zemra tak e merr të krisur
Se s’duroj,jam plak e ngratë.

Ky fustan kaq i hapur
Gjiri varet si bostan
Mbeta unë me gojë të hapur
Se s’e duroj “hatanë”

Se hata e shkuar hatasë
Kjo stolisje kaq e rëndë
S’i bëj ballë,moj zonjë,sevdasë
Se dhe zemra më rreh “tëng!”
12 prill 2004
4.Shpirti im
Shpirti im i përvëluar si i pjekur përmbi zjarr
Po regëtin i dëshiruar,po regëtin i mbushur mall.
Ca më keq u poq mërgimit dhe u mbush i tëri plagë.
Shpirt,o shpirt I Përparimit, po regëtin se je i vrarë.

Mall për miqtë që u në i pata,që i pata po s’i kam
Ja u thinja,ja u plaka,porse mallin-mal e kam!
Mall kam më shumë për vendin,ky është malli përmbi mall
Ndaj,o shpirt,s’ embaj dot helmin(fryj e shfryj unë me ngadalë)
13 prill 2004
5.Do këndoj pleqërisht
“Këmbëkryq përmbi selishte
Po nis këngën pleqërishte…”
Lame Kodra
Do këndoj unë pleqërisht,ndaj avazi është i vjetër
Këtë këngë do ta ujdis dhe s’dua saze as orkestër
Do këndoj si babagjysh:qysh këndohej nga qëmoti
Mos më thoni si a qysh,se s’këndoj unë kot së koti.

Kënga ime,këngë plaku që buron nga thellësia
Është malaksur gulçegjaku dhe është valë si dashuria
Kënga ime mbushur mall:sa për miq dhe sa për shokë
Se nga malli jam dangall,ndaj këndoj si një ulok.
13 prill 2004
6.Dyzim
Fuqi vërtet s’kam,po nepsi s’më lë
se sa nuk bëj bam,kur shoh unë “një?!”
Një femër po them, të bërë si me dorë
Veç bëhem ujem dhe gati marrë horë.
13 prill 2004
7.Shpresë
“…shpresa- malli që shitet më lirë”
Asdreni
Jetojmë me shpresë
Dhe mbetemi duke pritur
Çdo darkë e mëngjes
Si të uritur?!
Dhe rrimë e presim…
Deri sa të vdesim.
14 prill 2004
8.Shija e dashurisë
Shijen e dashurisë e kam provuar
Është e ëmbël,pothuajëse,mjaltë!
Po s’ka si dashuria e parë
Atëhere kur zë qiellin e shtatë…
15 prill 2004
9.E,si mundet?
E,si mundet?Si mundet t’i harrosh
Ata sy aq të bukur,të mbushur qiell?!
i pija këta sy dhe bëhesha “sarhosh”
se “rakia”qe e fortë:si e zirë dy herë!

Dhe rakia e fortë të goditë në kokë
Së pari,të merr mëndjen,mandej ymrin?!
Jo,jo:kurrë nuk mund të harrosh
Ata sy mbushur qiell që më sillnin prillin.
15 prill 2004
10Tek frashëri i Sulit
Tek frashëri i Sulit në Petovë (1)
Kam hipur dhe po nxjerrë lëkurë.
Lëkura e frashërit,tani,e njomë
E mirë për bori apo culë.

E bëra borinë dhe nisa t’i bie
Një avazi të vjetër myzeqar
O mall,o mall,Ç’më shpie
Në fshatin që kam vjete pa parë?

Atje,në Petovë,më ka rënë koka
Dhe kalova atje fëmijërinë
E dua Petovën sa bota
Si mal për të kam dashurinë.

Çerek shekulli atje qeshë mësues
S’humbas atje dhe po u bësh i verbër
Cylën e qaj unë si rrallëkush
Se kot për të nuk jam “mjeshtër”
!.Petovë-vendlindja ime,në Fier.
16 prill 2004

1.Durimi m’u sos
Drita e agimit u derdh mbi dritare
Unë,shtrirë,si snob,këtu,mbi krevat
Moj dritë e agimit,ç’më sjell kësaj radhe?
Se jam duke pritur,po mbeta shpresëthatë.

Mendime gjithfarësh vijnë,më turbullojnë
Humbas mendimesh dhe bëhem kaos
Shpresëthatët si unë shpresojnë e shpresojnë
Thinjur jam mendimesh:durimi m’u sos.
11 prill 2004
2.S’jam i trashë
“Duhet të jesh i trashë që pret të rrosh
me poezi”
Xhek London
S’jam i trashë që pres të rroj me poezi!
Poezitë më dhimben.Për to kam nderim.
E di që do vdes pa patur pasuri
Po mbetën në sirtar,ky është pengu im.

Vetëm dua që të dalin në dritë
Lexuesi,mandej,t’u vërë notën
Në to do të gjeni timin shpirt
Të shihni sa e kam dashur botën.
11 prill 2004
3.Ah,ky shi!
Ah,ky shi që bie pa pushuar
Një kohë tjetër më sjell ndërmënd
Ku,nëpër shi,të dy përqafuar
Nuk pyesnim për shiun,se kishim vënë pëndë.
12 prill 2004
4.Në s’të thashë
Në s’të thashë çfarl mbaj fshehur,
Kjo e fshehtë për ty nuk qe.
Se lexohej ç’mbaje fshehur
Qe e njohur për ty,de!

Në se gojën unë s’e hapa,
Kjo lexohej mu në sy.
Në pa folur unë të “kapa”
Mos ma quaj ti përdhuni.

Ja e fshehta doli qartas
Ja misteri u zbulua
Çfarë t’i them e ç’t'i vij anës
Çdo gjë ndodhi se të dua.
12 prill 2004
5.Ata sy aq të bukur
Ata sy aq të bukur që s’i pashë asgjëkund
Ku i vodhe,o moj flutur, se i pashë dhe dot nuk mund
S’mund të rri fare i qetë;iku-iku nga unë gjumi
Ata sy dhe qiell,dhe det:po s’i putha,më erdh fundi.
12 prill 2004
6.Unë
Unë një zog i “arratisur”,dua të kthehem në fole
Se më duket jam mbollisur,sikur kohën kam me nge!
Se më s’mban ujë pilafi,malli i madh më ka pushtuar
Ah,ç’po heq,ç’po heq,i ngrati:jam këtu i “robëruar”
12 prill 2004
7.Shpirti im
Shpirti im i dashuruar,ka vënë krahë,ka vënë fletë
Se nga malli i përvëluar,fluturon si shpezë e lehtë.
Niset larg e duke qarë,duke qarë e bërë oi
Dhe qëndron tek malli i parë:në të bukurën,Shqipëri.
12 prill 2008
8.Ka ca gjëra
Ka ca gjëra që s’i bën,kur je ballas me një tjetër
Edhe veten pak e nëmë,sado je ti “stekë e vjetër”
Qejf ke shumë,po nuk guxon:të bien pëndët lepurak
Dhe,sado që dashuron,rri si vuv a belbacak.

S’e ke pranë?Zë bëhesh trim:mend të merr ti gjak në vetull?!
Edhe mbushesh me guxim:ti tani gati thyen hekur?!
Ballë për ballë si pulë e lagur,as ehap ti gojën fare
E,ku je,mor trim i çartur,katandise për 5 pare.
12 prill 2004
9.Shikoj buzën
Shikoj buzën miturake që po çelë si një burbuqe
Ti më je si një zambake,unë një plak imbushur huqe.
tek hepçohet buza jote,tek hepohet miturisht
Sado plak dhe jo pa droje,e puth buzën dashurisht.
12 prill 2004
10.Sot
Sot më zu një mall i rëndë,më zu keqas dhe s’më lë
Ah,them unë,që nuk kam pëndë!MU si zog unë krahë të vë!
E të nisem fluturim,pa ndaluar asgjëkund
Vij tek ti,o shpirti im,Të qëndroj gjëkund nuk mund.

S’mund që mallin unë ta mbaj,po më bluan e po më mpak
Se nga malli,sa s’po qaj;si të jem paloçunak.
12 prill 2004

1.Somnabull
Jam i verbër siç është dashuria
I shurdhët nga veshët;memec,s’kam gojë!
As di gjë seç ndodh nga Shqipëria
Dhe s’kam kërkë që të më lajmëroj.

Jam si somanabull që eci nënpër gjumë
Apo si një robot që iu sos bateria
Me thoni tani a ka më keq nga unë?
Si të mos jem keq,kur më mungon Shqipëria?…
6 prill 2004
2.Ti
Ti për mua je si shpresë e dhimbshme
Apo si një hare misterioze,e mjegullte
Nuk di se çfarë pres nga kjo shpresë e dhimbshme
Por shpresoj e shpresoj që të zbardhë këtë”çast të errët”.
6 prill 2004
3.Stres
Goja m’u tha dhe koka m’u thinj
Mbështyma më iku;s’ka më!
Nga malli për vendin,u bëra finj
E fryj e shfryj pa zë.
7 prill 2004
4.Dëshirë
M’i shtroni çarçafët e bardhë si bora
Që bëjnë”tëng”,kur shtrihem,si kallkan
Nga malli u thinja,si grushti u mblodha
Dhe zemra zë hidhet ,shpërthen si vullkan.
7 prill 2004
5.Tjetër dëshirë
Shtëpinë ma lyeni me gëlqere
Dritaret m’i hapni kanatë më kanatë
Të mbushet shtëpia me erë pranvere
Se ja tek vij,unë,mërgimtari i ngratë.

Era e gëlqers të më ngopë mushkërinë
Dhe bashkë me të dhe era e pranverës
Jo.Jo.S’e mbaj dot dashurinë
Dhe shtrihem gjer e gjatë aty,pas derës.
7 prill 2004
6.Fjalët e mia
Fjalët e mia,të mbushura me dhimbje therëse
Fjalët e mia,të mbushura mall e dashuri
Fjalët emia të mbushura me dritë shprese
Por në thelb të tyre,kanë veç Shqipëri.
7 prill 2004
7.Pranvera
Pranvera gjelbëroshe,çapkëne,e praptë
Më gjuanme puhizë,më vretë me fllad
Më futet në mushkëri dhe keqas më”plagos”
Dhe dehem nga flladi,dhe bëhem sarhosh

I “pirë” siç jam,çfarë bëj,s’vë re
Gjelbërimin të tërë zë pi si me nge
Tani jam “pirë” e jam bërë karroqe
Pranverë,të dua!Je përmbi shoqe.
7 prill 2004
8.Kur them nënë
Kur them nënë,
Sikur i kam thënë të gjihta
Se aty është dhe malli,
dhe dhimbja.

Kur them nënë,
Vjen dita
Pas një nate të gjatë
Plot ëndrra të liga.

Kur them nënë,
Më ikën hidhërimi nga shpirti
dhe vjen buzëqeshja
Siç vjen pranvera,pas një dimri.
7 prill 2004
9.Monotoni
Dal jashtë…
Askush nuk më thotë:mirëmëngjes!
Nga mos më zënë djajtë,
Nga mos bëhem teknefes?!…
7 prill 2004
10:Duke medituar për gruan
Këta thelpinj hudhrash që po shtyp në havan
Me ditët e tua të jetës më ngjajnë?!
Kështu je “shtypur” si thepi hudhre
Tër ditën në këmbë,belthyer pas pune.

Me kovat me ujë,me duarët mbi govatë
Dhe krahët u “zgjatën”;nga këmbët sakat!
Një herë s’u ankove:as oh,as ah!
Si bleta punëtore:në darkë a sabah

Njësoj po punon,sado që po plakesh
Për ty imi varg si peng i madh mallesh.
7 prill 2004
11.Bosh
Bosh dhomat e mia atje,në fshat
Shtëpia,krejt zbrazët,lëngon si sakat!
Të vretë kjo boshës;ca më shumë të plagosë
Jo.Jo.Do ta mbuhs:S’e lë më bosh.

Do shkoj të rri dhe më nuk luaj
S’elë më bosh,s’e lë që të vuajë
Shtëpia do gjallërohet,do gjërojë jetë
Boshësinë e varros dhe e bëj lanet,
7 prill 2004
12.Snobizëm amerikan
Dhe vendosi snobi të shtronte një darkë
Të ftuarit i veshi si ushtarë roamkë?!
Vet u ul në krye,kot nuk qe Cezar
Për darkën harxhoi 2 milionë dollarë?!…
8 prill 2004
13.Përse?
Rrufenë që kishe në sy
Të gjithë mbi mua e shkarkove
Më dogje,më bëre hi
Përse?Përse më shkrumbove?!..
9 prill 2004
14.Kaq
Një dëshirë kaq
Kaq e kaq e kam
Sa të shoh dhe aq
Dhe të bëja bam.

Se gati po plas
Aq unë mall kam
Më prit,o ti gaz
Se plasa,aman.
9 prill 2004
15.Meditim
Me mend kam ardhur në kopshtin e vashërisë
Dëshirat i kam lëshuar azat,ua hoqa kapistallin
Dhe ndjej të më hidhet zemra prej dashurisë
Si dikur djalëërisë,aq shumë s’e mbaj dot mallin.
10 prill 2004
16.Sytë e tu
Sytë e turpshëm dhe të butë
Mos ia vodhe gjë pëllumbit?
Apo gjak më ra në trutë
Se s’i bëra ballë “zullumit!

Më kërceu gjaku në trutë
Sa pashë sy si të pëllumbit
Sado turpshëm dhe të butë,
Unë s’i vura fre sulmit.
11 prill 2004.

1.Trungu im
Trungu im po zë po”kalbet”,
Po shkon vërsa dalëngadalë
Ja një zogë vjen e shfaqet
Përmbi trungun tim ka ndalë.

Dhe aty,mbi trungun tim
Cicërin,siç do,me mall
Ah,moj zogë,pse cicërin?
Mos më bjerë më qafë,moj djall!

Po nuk shkulet që nga trungu
Cicërin,sikur më ndjellë?!
Epo unë,ende,s’jam murgu
Që veç rri ngrohem në diell?!

Se,për Zotin,ku qe fshehur
Mu tek trungu im,një bisk
Zogën zura,papandehur,
Qejfin,pak,ia ujdis…
25 prill 2001
2.Më duket vetja”alien”
Më duket vetja sikur jam “alien”
E humba imazhin e gjithësisë
Të gjitha shqisat me “thikë”m’i prenë
M’i prenë me presën e mërzisë.

Rri kotem e kotem,tërë ditën e ditës
Nata,më duket krejt si gogol
Merimanga e mërzitjes më zgjat pezhishkën
Dhe ngecë në të siç ngecë në gjol.

Plagë e kam shpirtin,helm e kam gojën
Gjësend nuk më kënaq,s’më hyn në sy
Kurbetin e mallkoj::-Mos i pafsha bojën!
Duket si sheqer,farmak më është ai.
29 prill 2001
4.Kënga ime
Kënga ime si këngë qyqeje
(tërë kohës me ku-ku?!)
Se si labe qaj me ligje
Ndyshe,si të bëj këtu?

Dal në breg të oqeanit
Dhe hedh sytë me dëshpërim
Lotët seç më shkasin mallit
I plagosur,shpirti im.

E,kështu,i mjerë,si qyq
Mërmërij unë nën zë
E padis veten në “gjyq”
Dënim vetes unë i vë.

Se kam fajin e largorit
Ika unë nga vendi im
Paguaj taksën e “fajtorit”
Me vullnet:në “izolim?!”

Dua kjo gjendje mos vazhdoj
Po nuk varet,krejt,nga unë
Tash dhe ju do t’ju tregoj
Se si është vërtetë”kjo punë”

Më mban Alba,mbesa ime,
Sa të rritet,jam këtu
Mbasandaj,kjo kënga ime
Mezalla,s’këndon “ku-ku”
30 prill 2001
5..Mua
Mua për lajka s’më vjen ndoresh,
E them bamp atë që kam
Po të them,moj luleborës,
I mahnitur nga ti jam.

Sa për shtatin si një pishë,
Aq për faqet kadife
Po qepallë e gjatë,me bisht,
Pse më shpon,moj,më thuaj:-Pse?

Syri yt:i mbushur qiell
Gusha jote-farfuri
Ti,e tëra,më këndellë
Më vebove,o moj,ti…
12 prill 2002
6.Litari i ankthit (1)
Aj,bacë Ali,çfarë thotë ai konop? (2)
Ende litarin në grykë e kemi-komb!
Litari në grykën tonë rri si ankth
Ah,drama shiptare!Zgjatë…sa zgjatë…
11 prill 2002
1.Vepër e Ali Podrimjes
2.konop-litar(në Kosovë)
7.Çfarë t’i them atij syri?
Çfarë t’i them atij syri?
Si peronë ngulet mbi mua
Ai sy mua më lëbyri
Asgjësend s’shikoj,pothua.

Tani eci kuturu
se më bëhet një si mjegull
Ç’është kështu,moj,ç’është kështu?
Syri yt më la të verbër
11 prill 2002
8.Si vjen kështu?
Si më vjen si për në plazh
Gati nudo mu në klub?
Edhe unë që tash jam plak
Pak”pusullën” zë e humb

E si mos humbë unë pusullën
Bërë trupi -çokollatë?!
Kësaj”shkrese”i vë “vulën”
Se dhe dita m’u kthye natë…
11 prill 2002
9…dhe tani
Dhe tani po e kthej fletën,zë kullot unë pak azat
Sado po kaloj 60-tën,paskam ende unë merak
Se kam nepsin e një djali,sado koka plot me thinja
Prapë tundohem mu si djalli,shoh një femër dhe them:”imja?!”…
10 prill 2002
10..Pas mjegullës
Disku i dielit grisi mejgullën
E shpërndau,e humbi
Dhe më nxorri qartas vjedullën
Vejdullën gushëpëllumbi.

Shfaqet si një mrekulli
sa u zhduk mjegulla
Fërkoj sytë se s’ka se si
Më habiti vjedulla.

Dhe i hidhem drejt në qafë
Ëmbël e pushtoj
M’u përgjigj flakë për flakë
Gati më përvëloi.
9 prill 2002
11.S’kam parë
S’kam parë një agim kaq të magjishëm
Kur gjethet e gjelbëra veç pikojnë
Dielli po shafqet mrekullishëm
Zogj gjithfarëlllojesh cicërojnë.

Unë e kam humbur ndjesinë e kohës
Dhe kotem e kotem,i këndeellur
vallë,si mund të jesh mosmirënjohës
Natyrës që kaq shumë më ka velur?!…
8 prill 2002
12.Ai trup i shëndoshë
Ai trup,moj,ishëndoshë,si lëndinë e papunuar
Nuk e di përse më josh,dua me”plug”për ta “lëruar”
Dua lëndinën ta “lëroj”,se kështu,moj,më ka dukë
Shiko mendjen ku e çoj?Tash unë turpin ha me bukë…
7 prill 2002
14.Mënjges mbi liqen
Një mjergull e bardhë ka rënë mbi liqen
sa duket sikur liqeni s’është më,gjëkund?
Kështu disku i diellit mjergullën e gjen
Dhe e shpërndan mjergullën,e vë përfund.

Tash rrezet e diellit bien mbi liqen
Të duket sikur dielli atje po lahet
Mori me shpendë notojnë mbi liqen
T’i shohësh si lozin,sa gazi i tyre s’mbahet.

Unë e ndjek këtë pamje gëzimplote
Siç ndoqa mjergullën që u shpërbë
Dhe them:-O natyrë je aq hirëplote,
sa gazi yt dhe mua më zë.
16 prill 2002
15.Jam plak
Unë vërtet tani jam plak.
Por sytë ende s’më kanë lënë
se të shoh ty dhe “fap”
Gati mbetem si i lënë.

Si t’mos mbetem si i lënë?
Ti më je si flladë pranvere
Unë matem për të “zënë”
Tash m’u bëre “puhizëere”
16 prill 2002
16.Tek shetis mbesën
Tek shetis unë time mbesë
Sytë,s’do mend,nga pak kullos
Është mënjges dhe kam “oreks”
THem mos deti u bë kos?!

Se kalojnë aty bri meje
Tek e tek ca delifemra
Më valon gjaku ndër deje:
Domosdo,do t’u vë “emra?!”
16 prill 2002

17.Moj e bukur si prilli
Moj e bukur si prilli
Dil,moj,dil atje,tek pylli
Dil,moj,se më iku syri
Se s’duroj dot

Hajde se këndon bilbili
Apo nuk fryn zefiri
Se u dogja si qymyri
Frymë s’po marr dot

Moj e bukur si prilli
Hajde se të pres fakiri
Mu si dallgë më hidhet gjiri
Zemra fshan me lot…
1 prill 2001
18.Analogji
U mek bilbili tek këndon në pyll
Po ti ku je,e dashura si yll?
Pa shih si e dredh zërin,me derte e qarje
Bilbileshën po ndjell…duket ashiqare

E ndjek nga afër:e shoh që derdhë mall
Mendja tek ti;ku do jeshë,vallë?
Tani s’është punë:i shqeu kordat fare
Duket është si unë:ngarkuar me malle.
2 prill 2001
19.Amor
Shpirtin diçka përbrenda ma bren
Se ç’diçka është,askush nuk e gjen.
Ma bren avash,ma bren ngadalë
A s’bën kështu mola që bren ca trarë?!

Nuk gjej rehat,nuk gjej qetësi
Si mund të qetohem kur ike ti?
S’më vjen të dalë dhe mbeta brenda
Oh,ç’plagë që kam,këtu,përbrenda!

Dhe plaga rrjedhë,dhe plaga dhëmb
Unë vj vërdall dhe hiç nuk zë vënd
Se është një plagë që s’do doktor
Ilaçin e plagës:e ke ti,amor…
2 prill 2001
20.Fati
“Me fatin veç u gridkam kot
Ai më talli dhe më fort…”
Lermentov
Fati me mua bëri si deshi
Kur doja baluke,ai më qethi.
Më la pa punë;pa plangë e shtëpi
Më nisi kurbetit,në pleqëri.

I humba unë me miq e shokë
Dhe vërdallisem,por fare kot
Ditët i shtyj sikur jam murg
Trupin të lirë,po shpirtin në burg.

Më talli dje,më tall dhe sot
Po pse,kështu,o i Madhi Zot?!
Kur e kam radhën të më qeshë fati?
Apo kështu do vdes unë,i ngrati?
3 prill 2001
21.Unë
Unë s’renda pas një dashurie të kotë
As dashuri nuk kërkova me dhunë
Për dashurinë kam qenë zemërdobtë
Gënjështër si Don ZHuan s’përdora unë.

Mua vërtet më rrëmbente një sy
Apo një buzë sensuale që të ndjellë
Unë kam bërë vërtet dashuri
Kur ndjenja qe reciproke,e thellë.

Ndodhte që dikush s’më priti krahhapur
(se bukurosh nuk qeshë si Esenini?!)
Po urrejtje kurrë-kurrë nuk kam shfaqur
Për iksin që s’i pëlqeu Përparimi.

Thashë që kam dashur me zemër,me gjak
Dersa tek unë një ditë erdhë Sika
Dhe ndjenjat i shtypa,i zura në lak
Për Sikën,dhe tash,më bie pika.
3 prill 2001
22..Pritja
Qielli i mbushur plot me yje
Disku i hënës-gjak
Po ti hajde,mikja ime,
Se u mardha pak.

U këput një yll nga qielli
(thashë unë emrin tënd!)
Hajde,moj,të pres,i mjeri
Meraku më çmënd.

Qielli i mbushur plot me yje
Ç’qetësi ka kjo natë!
Ja tek vjen,o shpirtja ime,
Dal të pres me vrap.

Disku i hënës kuqëlon
Në qiellin me yje
PO ne hiç s’na bëhet vonë
Shtrirë në korie.
4 prill 2001
23.Prilli
Ja dhe prilli i magjishëm
Hapi krahët,më pushtoi
Se natyrën ka stolisur
Shih se ç’lule:gjithëfarësoj.

Gjelbërosh e ka bërë pyllin
Shih se ç’fresk e mrekulli
Të dëgjosh një çast bilbilin
Me gojëhapur mbetesh ti.

Ja dhe bletët marrin pjalmin
Tek shetisin nëpër lule
E,mandej,gatisin mjaltin
Mjaltë,se ç’mjaltë, i tëri lule.

I shikoj këto bukuri
Dhe tundohem nga një trill
Them pse,moj bukuri,
Them pse nuk quhesh prill.

Ka më bukur vallë nga prilli
Qielli i pastër dhe pa re
Pale kur ia thotë bilbili
S’ka më bukur përmbi dhe.
6 prill 2001
24.Thanë
Kur humba paratë unë tek “GJallica”
Përjashtim s’do bëja:i vetëm s’isha!
Lajmi u përhap,derë më derë në fshat
Ja,më së fundi,e merr vesh një plak

-Pse edhe Papi i humbi paratë?
Dhe ne e dinim me shkollë,me kartë
Unë e dija të mënçmin e kazasë
Paska qenë budallai i dynjasë…
7 prill 2001
25.Mbi hamak
Mbi hamakun prej rrjete unë tund mbesën
Përballë.mbi hamak,tund çupën ti!
Gjumi të vegjëlit i zë si mbi djepe
ne shikohemi,buzëqeshim,por çfarë tundim me sy?
8 prill 2001
26.Vargu im
Vargu im si dre i plagosur
sa plagë,ka marrë,sa plagë!
Shpirtin e kam të sakatosur
Ndaj vargu më del i vrazhdë.

U vra,mjerisht,vargu im
Poezia,njëkohësisht,u vra
Kurbeti më mbyti hidhërim
Ndaj vargjet i shkruaj me “ah!”

Në se poezia del e stisur
se “majaja” shqiptare mungon
Ndodh se jam i mërzitur
Dhe vargu,s’do mend,që çalon

Çalon si dre i plagosur
Veç plagës do shihni dhe lotë
Por zemra ime e rrebelosur
Skruan se dhimbjen s’mban dot.
8 prill 2001
27.E kam vendosur
Poezinë time do tabëj pushkë
Fishekët me të ardhme do t’i mbush
Do vrasë prapësitë,zëniet-mëritë
Dhe politikanët:cmirëzinjtë!

Me pushkë do dal ballas
Fishekët do zë t’i zbraz radhas
Derisa,ç’thashë lart,t’i shoh shtrirë
Të shpëtojë Shqipëria,njëherë e mirë
8 prill 2001

1.Me Robert Bërnsin”ngjaj” pak
Pse çuditi?Me Robert Bërnsin “ngjaj”pak
Malësor nga Skocia qe ai,unë nga Skrapari jam me gjak.
Robert Bërnsi,vërtet shkroi vargje,po a nuk qe fshatar?
Po unë a nuk shkruaj vargje dhe a nuk jam dhe unë fshatar?

E kini vënë re?Diku ai e quan veten Robin
E dini përse?”Që të rimojë me emrin tim?!!!”
Në vargjet e tij janë të ëmbël,të gjithë:për flautë e fagotë
Aha,për mua kjo është ëndërr(ja,këtu,s’i ngjaj dot!)

Do të thoni ju::-Shih,pa shih,ç’bën Përparimi!
Dashka të na hiqet,tani,si Robini?!.
Na e heqka veten si poet të rrallë,
Epo vëlla nuk e kam…dhe as kushëri të parë.
20 prill 2001
2.Koha e drynave
Poetit Maku Pone
Ç’të them,ç’të them,o miku im?
Lëre e mos e nga…
Shtëpinë time mbylla me dryn
Në kurbet u nisa…ja.

Dhe gjësend brenda s’ka atje
Miu atje thyen kokën
Po unë me mend nuk di sepse
Atje e paskam kokën.

Jam det,i tëri-pikëllimë
(Kështu jam në kurbet!)
Ah,kohë e “dyerëve me dryn”
Mallkuar,kush qe sebep…
21 prill 2001
3.Mos u bjerë qenëve
Piktorit,Jani Dumi
Jani Dumi qe “boajxhi”,po kish shpirt poeti
Këndonte boja në duart etij,piktor qe nga talenti!
I varfër ishte Jani Dumi,i pasur qe nga shpirti
Ai kish një shpirt pëllumbi,me zemër qe si Krishti

Më zuri nata me Jani Dumin(një natë sterrë,pa hënë!)
Diku me tahmin,kërkoj unë gurin(se na sulmuan ca qenë!)
Çfarë bën?-m’u sul Jani mua.Ç’bën?Mos u bjerë qenëve!
U re qenëve,prishe me mua.Nata është e qenëve!

Na hanë,- kërkoj të mbrohesha unë.-Esheh,e sheh si lehin?
-Mirë bëjnë,- the,o Jani Dum,Qentë për natën i kemi.
Bëmë si bëmë,i shmangëm qentë;me gur unë s’i qëllova
Po kjo ngjarje s’më del nga mendtë.Për Janin ndaj unë shkrova.
21 prill 2001
4..”Lektorja”
Më tha:-Ajo të do,po ti nuk e ke vënë re?!
-Hjade të shkojmë tek stoli ku njeri s’na sheh!

Shkuam edhe tek stoli(u ulëm të dy bashkë)
-Ke puthur ndonjeherë?Më trego,më qafshë!

-Hape pak gojen,se nuk është dhe aq”kollaj”
(MBi buzët e mia,puthje e nxehtë e saj)

-Nëma pak dorën(ma vuri përmbi gji?!)
Tash,hë,-më tha,- fërkoma tani!

-Epo,kjo s’durohet:poqenke fare”bosh”
Po,hë,mor”lumëmadh,pa sulu pak më poshtë!

Dhe,si”mbaruam punë”,më tha:-A e pe?
“AJo ty të do,po ti s’e ke vënë re…”
22 prill 2001
5.Më mori malli për Zoin
Poetit Zoi Dashi
Më mori malli për Zoi Dashin
(Zoin,pa tjetër,t’ma gjeni!)
Atë,të hollin si lapsi
Që në Athinë bën “Jetë qeni” (1)

Gjemani Zoin atje,në Athinë.
A ndoshta ka shkuar gjer në Kretë?
I thoni:-Të pret miku yt,Përparim,
Këtu,në U:S:A;,në kurbet.

Në se me kallo ti ke duarët
Me kallo kam shpirtin tim
Ta dish,sa s’më merr të qarët
Ç’po vuaj, ç’po vuaj,o miku im!

Prandaj,hajde,o mik këtu
Që hallet bashkë t’i qajmë
Po vuaj dhe unë njësoj si ju
Zemra sa s’bën bam…
1.Jetë qeni-libër me poezi nga Zoi Dashi
22 prill 2001
6.Dua të jem cigan
S’di pse m’u tek që të jem cigan
Apo pse ciganët”fis”bredhjen kanë?
Dua që të gjezdis botën me pashë
Ditënetet si ata t’i kaloj jashtë.

Dielli të më nxijë,të më bëjë zezak
Shiu e të ftohtët të me therin në palcë
Erën ta pres me gjoks si Makar Çudra (1)
Çadrën e fundit,ta ngre në Mbrostar-Ura (2)

Aty dua të prehem,tek ura,mbi lumë
S’Ka gjë në jam korb apo qeshë pëllumb
Cigan dua të bëhem dhe hiç s’jam pishman
Se shpirtin kam helm…e kam shafran.
22 prill 2002
1.Makar Çudra-personazh i Gorkit
2.Mbrostar-Ura-fshati im në Fier
7.Më mori malli për një kaba myzeqare
Më mori malli për një kaba myzeqare
Të dëgjoj një orkestër nga ato:me saze!
Të luajë me gërnetë Haxhiu nga Mbrostari
Violinë ta qajë Telua nga Zhupani.

LLahutën ta mbushë siç di Nexhipi
Defin le ta”grisë” si dikur,Xheviti!
Mandej,për vete,të marrin një”xhërr”
Do jepja për”xhërrin” shpirtin të tërë.
23 prill 2001
8.”Orfeu” i vogël
Kryeministri,Mehmet Shehu,kish dalë për gjah
Dëgjon një fyell…dhe gjahun pak e la!
-Ma gjeni fyelltarin!-urdheroi të tijën shpurë
Në pyjet e Lushnjes,ka ndodhur…që kur.

Me mend shkoi në fshat(udhëtoi në Corrush) 1
Kur fyellit i binte,si ai?Rrallkush…
U hap “lukunia” dhe fyelltarin e gjeti
Qe një nxënës shkolle,me dhi qe,i shkreti!

-Pa bjeri pak fyellit,-i tha vogëlushit
Me mendje u “mpak”,udhëtoi drejt Corrushit.
I ra vogëlushi si Pan e Orfe?!
-Bravo të qoftë!Po sa shkollë ti ke?

-Unë sivjet mbaroi klasën e tetë
-A do ta vazhdosh shkollën?-”mysafiri” e pyet..
-Dua,aman,po në shkollë s’më çon dot.
Babanë e kam kulak!!!-E merr vesh,o shok?!

Pa qeshi kryeministri me këtë çiltërsi
-Qenka kulak?!Po ç’ka bërë ai?
-Nuk do kooperativën,atje s’kemi hyrë.
-Mirë,na kënaqe.Tani ditën e mirë!

Por jo me kaq,s’mbaron kjo histori
Se “djalli”,kur thonë,s’është gjithmonë i zi?!!!
Kur erdh shtatori,ky shkoi në lice
Tani është artist dhe falutit i bie.
23 prill 2001
1.Corrush-vendlindja e M.Shehut nëMallakastër.
9.”Nuslala”
Këmbët vrava në ugare
Pas ndoqa një”nuslale”
Nëpër plisa,nëpër gorga
Këmbët seç m’u bënë copa.

Ke parë ti:ishte flatun!
Ç’U djersita,i ziu unë.
Ç’u djersita,ç’u djersita
Nëpër plisa e arrita.

E arrita,e marrë hopa
Dhe e shtriva mu tek gropa
Mu tek gropa,në ugare
Ç’më kënaqe,moj nuslale.
24 prill 2008
10.A jam i lumtur?
Ti më thuaj:-A jam i lumtur që kapërceva këtë prag,
Që ika nga Shqipëria,mijëra kilometra larg?
Po jam i “lumtur”,sa ç’është një mi
Që e kanë zënë me çarg…
24 prill 2001

11.Agavita
Agavita-bimë e rrallë,që çan shkëmbin dhe jeton
Pikëla vese e mbajnë gjallë(nata vesë asaj i çon)
Dhe aty mbi shkëmb të thatë,ndehet-dergjet nën diell
Do ta presësh çerek shekulli,mandej lule zë e çelë.

Mu si lule e agavitës(sikur unë kam mbirë në shkëmb)
Por s’jetoj me pikëla vese,po me shpresën që s’e tremb
Se e di,një ditë do të ndodhë:do çelë lule”agavita”
Ndaj kur erdhë demokracia,unë “vrapova” dhe e prita.
28 prill 2001
12.E ndeve fustanin mbi tel
Ti ndeve fustanin mbi tel.
Unë mbi tel”ndeva” sytë
Seç kam një tis rebel
Humbas kur shoh”mrekullitë”"

Fustanin nderë mbi tel
E fryjti era ,e bëri si ballonë
Por sytë e mi shkuan “bedel”
Ikën dhe s’i gjej më,për zonë.

Ti del dhe merr fustanin
Në duar:ke sytë e mi
Epo kot nuk bëj jaranin
I fala për dashuri.
28 prill 2001
13.E dashur…
Sime shoqeje,Sikës!
Dy trungjet tanë.tash.kanë një rrënjë
Degët e “pemëve tona”,të mpleksura,të lidhura
Lulet dhe frutet:zënë nga një rrënjë
Dhe janë tonat:s’ka aty më jotja apo imja.

Humbëm dhe u”shkrimë” dhe u bëmë një
Dy që marrim frymë,po jetojmë si një!
Bashkë përballuam erëra dhe stuhi
Rrënjë qemë një,trungje qemë dy.

Ti vdes për mua,unë vdes për ty
Do vdesim,njëherësh:rrënjë jemi nji…
29 prill 2001
14.Ikja e prillit
Ti po ikën, gjelbërosh,për të ardhur përsëri
Po s’e di, o bukurosh,se sa mall kemi për ty!
Mbushe botën gjelbërim edhe fushat plot me bar
Nëpër pyje cicërima.në mal shkrin borë e bardhë.

Do na marrë malli për ty dhe për ajërin e shëndetshëm.
Se ti je muaj i bukur(ah,të ishe i përjetshëm!)
Sot po shkon si një fatos që e kreve mirë detyrën
Për t’u kthyer përsëri dhe për të zbukuruar natyrën.
30 prill 2008
15.Testament
Pleqëria po më vjen(m’i hedh çapat tinëzisht!)
Që mos vijë,nuk i them(një kërkesë kam veçanërisht)
Le të vijë,mirëse të vijë(të qëndrojë sa ka caktuar?!)
Ai lart që poshtë shikon(veç të jem me këmbë me duar!)

Pa të kem mendjen në kokë dhe të shoh edhe nga sytë
Ndryshe,drejt e mu në gropë(nuk duroj qoft dhe një ditë)
Ja ,e bëra testamentin:testamentin tim të jetës
Zoti le të mbajë shënim:porosi t’i japë vdekjes.
16 prill 2001
16.”Hakmarrëse” e pacakë
Unë të thashë:-Të puth içikë?
M’u përgjejge:-S’do ndodhë kurrë!
Mirëpo një t’u bërë”nevrik”
Dhe të putha,se jam “burrë!”

Të mbërtheva të dy duarët
Si të futja në morsetë!
E t’i putha buzët,duarët
S’kundërshtoje,moj lanetkë!

Pastaj qe ti që nise”sulmin”
Më the:-Pak,sa të marrë”hak”
Ma kalove mua,gjaurit.
Qe “hakmarrëse” e pacakë.
18 prill 2001